Serie :  daguerreotypes

Deze reeks is gebaseerd op gedichten van Amerikaanse dames van de 17^de eeuw tot 19^de eeuw. De meeste dames schreven voor hun eigen plezier en hadden zelden de intentie om te publiceren. Uiteindelijk zijn er slechts enkele vrouwelijke schrijfsters die een blijvend, indrukwekkend werk hebben achtergelaten. Een groot  aantal schrijfsters  hebben vandaag geen erkenning omdat ze in latere collecties werden weggelaten. De meeste dichteressen uit de 19^de eeuw stuurden hun werken naar kranten en tijdschriften die hun vrouwelijk lezerspubliek enkel wilden vergroten. Deze dichteressen dienden zogenaamde ‘potboilers’ in , ogenschijnlijk inferieure werken die voor snel gewin werden geproduceerd. Deze dichteressen waren dikwijls weduwen met kinderen om op te voeden. Hun schrijven werd hun levensnoodzakelijk levensonderhoud. Het vluchtige karakter van deze tijdschriften zorgde ervoor dat deze vrouwelijke schrijfsters geen blijvende roem verwierven, ondanks dat hun gedichten wel bekend bleven.

Cette série s'inspire de poèmes écrits par des Américaines du XVIIe au XIXe siècle. La plupart écrivaient pour leur propre plaisir et envisageaient rarement de publier. Finalement, seules quelques-unes ont laissé une œuvre marquante et durable. Nombre d'entre elles restent méconnues aujourd'hui, car elles ont été exclues des recueils ultérieurs. Au XIXe siècle, la plupart des poétesses soumettaient leurs poèmes à des journaux et magazines dont le seul objectif était d'élargir leur lectorat féminin. Elles publiaient des œuvres de qualité médiocre, souvent qualifiées de « poétiques à succès », écrites dans un but lucratif rapide. Ces poétesses étaient souvent veuves et avaient des enfants à charge. L'écriture était devenue leur principale source de revenus. La nature éphémère de ces publications a empêché ces écrivaines d'accéder à une renommée durable, même si leurs poèmes sont restés connus.

This series is based on poems by American women from the 17th to the 19th century. Most of these women wrote for their own pleasure and rarely intended to publish their work. Ultimately, only a few female writers left behind a lasting and impressive body of work. A great many others remain unrecognized today, having been omitted from later collections. Most 19th-century female poets submitted their work to newspapers and magazines that sought primarily to expand their female readership. These poets produced so-called "potboilers"—works often considered inferior, created for the sake of quick profit. Many of these women were widows with children to raise; writing became their essential means of survival. The ephemeral nature of these periodicals meant that these female writers failed to achieve lasting fame, even though their poems themselves remained well-known.